Yolda karnı acıkmış dört kişiyi gören zengin biri “Bu parayla bir şeyler alıp karnınızı doyurun” dedi. Adamlardan biri Acem’di:
“Bu parayla engür alalım” dedi. Arap olan itiraz etti:
“Ben ineb isterim.” Üçüncüsü bir Rum’du:
“Bana sorarsanız istafil alalım derdim” Türk olan dördüncüsü karşılık verdi:
“Vallahi ben ne ineb isterim, ne istafil ne de engür. Ben canım üzüm çekiyor.”
Derken önce seslerini yükselttiler, sonra bağırmaya başladılar, nihayet kavga başladı. O mu alınacak bu mu derken kıyasıya vuruşmaya başladılar.
Nihayet akıllı bir adam kavgayı görüp geldi, onları bir manavın önüne getirdi. Dördüne birden üzüm gösterdi.
“Dördünüz de bunu istiyorsunuz değil mi?” Hepsi de başlarını sallayıp “Evet” dediler. Böylece kavga sona ermiş oldu.
(Mevlana)
